Mike Mignola

Mike Mignola heeft iets opgebouwd wat weinig schrijvers ooit lukt: een volledig eigen universum dat al meer dan dertig jaar groeit zonder aan kwaliteit in te boeten. Het Hellboy-universum is een wereld op zichzelf, met eigen mythologie, eigen regels, en een toon die je nergens anders vindt.

Zijn Tekenstijl is Zijn Verhaal

Mignola tekent ook zijn eigen werk, en je kunt niet over hem schrijven zonder dat te noemen. Zijn stijl is uniek: zware inktblokken, weinig detail waar anderen veel detail zouden zetten, schaduwen die hele figuren verzwelgen. Het ziet eruit als houtsnijwerk. Als hij ook zelf tekent, zit er iets in de sfeer wat zijn medewerkers niet volledig kunnen evenaren, hoe goed ze ook zijn.

Hellboy begon in 1993 en loopt tot op de dag van vandaag. Een demon die door de nazi’s werd opgeroepen maar opgroeide als held bij de Bureau for Paranormal Research and Defense. Elk album is een mengeling van folklore, Lovecraftiaanse horror, en droge humor. De grote verhaallijn bouwt over tientallen volumes, maar de meeste albums zijn ook los leesbaar.

Het Bredere Universum

B.P.R.D. volgt de collega’s van Hellboy terwijl die zijn eigen pad volgt. Mignola schrijft het, anderen tekenen het, en het is net zo goed als de hoofdserie. Het wordt in de loop der tijd apokalyptischer van toon.

Abe Sapien geeft de vismentige BPRD-agent zijn eigen verhaal, parallel aan de B.P.R.D.-hoofdlijn. Minder bekend maar sterk.

Er zijn tientallen spin-offs, miniseries, en one-shots. Alles is opgelijnd in een leesoverzicht dat Dark Horse heeft gepubliceerd, maar je kunt ook gewoon beginnen bij Hellboy en kijken hoe ver je wilt gaan.

Startpunt

Hellboy: Seed of Destruction. Vier issues, Mignola schrijft en tekent, en het legt alles neer wat je moet weten. Daarna beslis je zelf hoe diep je wilt gaan.