Alex Ross
Alex Ross schildert superheldencomics. Niet tekent, schildert. Elk panel in zijn werk is gouache op papier, en het resultaat ziet eruit alsof iemand Superman en Batman heeft gefotografeerd en dat materiaal daarna heeft laten schilderen door een academisch geschoolde kunstenaar. Dat is precies wat hij is.
Marvels en het perspectief van de gewone mens
Marvels (met schrijver Kurt Busiek) was in 1994 het moment waarop iedereen begreep wat Ross kon. Het verhaal volgt een fotograaf die de opkomst van de Marvel-superhelden meemaakt, van de vroege jaren veertig tot aan de dood van Gwen Stacy. De superhelden zijn groot en overweldigend, precies zoals ze zouden voelen voor een gewone burger.
Ross tekende elk personage naar levende modellen. Dat zie je. Spider-Man heeft een lichaam dat daadwerkelijk past bij iemand die over daken springt.
Kingdom Come
Kingdom Come (met schrijver Mark Waid) is zijn DC-meesterwerk. Een dystopische toekomst waarin Superman al jaren terug is getrokken en de nieuwe generatie superhelden zich gedraagt als terroristen. Ross’s artwork geeft het verhaal een epische, bijbelse toon die geen andere tekenaar had kunnen leveren.
De covers en bijna elk panel worden tot op de dag van vandaag nagedrukt op posters en prints.
Wat zijn werk uniek maakt
Ross werkt langzaam. Een pagina kost hem veel meer tijd dan een gemiddelde tekenaar. Dat is waarom hij zelden hele series tekent, maar vaker covers, specials, en grafische romans doet.
Zijn stijl is niet voor iedereen. Sommige lezers vinden het te statisch. Anderen vinden het de meest indrukwekkende manier waarop superheldencomics ooit zijn weergegeven. Beide kampen hebben een punt.

