Frank Miller

Frank Miller is een van de weinige mensen in comics die je zowel als schrijver als tekenaar serieus moet nemen. Zijn tekenstijl is meteen herkenbaar: harde lijnen, extreme contrasten, schaduwen die meer ruimte innemen dan licht. Zijn verhalen zijn donker, soms ronduit provocatief. Hij heeft comics voorgoed veranderd, twee keer.

Zijn Invloed op Batman en Daredevil

Batman: The Dark Knight Returns uit 1986 is het verhaal dat van Batman een volwassen personage maakte. Een gepensioneerde Bruce Wayne keert terug in een dystopisch Amerika. Donker, politiek, en op dat moment radicaal anders dan alles wat Marvel en DC maakten. Elk donker Batman-verhaal sindsdien trekt een lijn terug naar dit boek.

Batman: Year One vertelt de oorsprong van Batman en Jim Gordon tegelijk. Strakker, realistischer, minder excessen dan Dark Knight Returns. Als je maar één Batman-verhaal leest dat niet verbonden is aan een lopende run, lees dit.

Daredevil: Born Again is het beste Daredevil-verhaal ooit geschreven. Kingpin koopt Matt Murdocks geheime identiteit en sloopt systematisch zijn leven. Huis kwijt, vrienden kwijt, carrière kwijt. En dan bouwt het weer op. Acht issues, perfect geconstrueerd.

Sin City en 300

Sin City is volledig Miller. Schrijver en tekenaar, zwart-wit met accenten, noir zo puur als het bestaat. Basin City is een stad vol schurken, en de enige mensen die iets bereiken zijn bereid net zulke brutale methoden te gebruiken. Zeven verhalen, elk met een eigen stijl.

300 verbeeldt de slag bij Thermopylae als graphic novel. Minder psychologisch dan zijn andere werk, meer visueel spektakel. De film is er bijna shot-for-shot uit geknipt.

Startpunt

Begin bij Batman: Year One of Daredevil: Born Again, afhankelijk van welk personage je aanspreekt. Sin City als je noir wilt zonder superhelden.