Bryan Hitch
Bryan Hitch vond de widescreen-stijl in comics uit. Zijn pagina’s zien eruit als stills uit een blockbuster, met panelen die de hele breedte beslaan en figuren die zich bewegen door ruimtes die ruimte hebben. Voor Hitch was een pagina geen raster van vakjes, maar een filmscherm.
The Ultimates En The Authority
Met The Ultimates, zijn samenwerking met schrijver Mark Millar, redefineerde Hitch hoe superherocomics er konden uitzien. Iron Man zag eruit als een futuristische Amerikaan, Thor als een Noorse god die echt bedreigend is, de Hulk als een ramp die bewoog. Dat boek is de visuele blauwdruk voor de MCU-films, letterlijk.
Voor The Ultimates was er The Authority met Warren Ellis. Daar begon het widescreen-experiment. Grote splashes, kleine teams met groot geweld, gevechten op planetaire schaal. The Authority bewees dat superheld-actie er epischer kon uitzien zonder dat het decor moest verdwijnen.
Wat Widescreen Betekent In De Praktijk
Hitch gebruikt weinig kleine panelen. Als er een gevecht is, dan zie je het. Als er een stad verwoest wordt, dan zie je de stad. Zijn personages staan niet in een lege ruimte, ze staan ergens, met achtergronden die zo gedetailleerd zijn dat je even vergeet dat het getekend is.
Dat kost tijd. Hitch staat bekend om zijn trage productie, maar ook om zijn hoge kwaliteit per pagina. Zijn Fantastic Four-run met Mark Millar is later werk en combineert het widescreen-gevoel met wat loosere lijnvoering. Nog steeds onmiskenbaar Hitch.
Waar Te Beginnen
The Ultimates is het vertrekpunt. Als dat bevalt, ga dan terug naar The Authority met Ellis. Zijn latere Fantastic Four-werk is toegankelijk maar minder baanbrekend dan zijn eerdere runs.

